King Edward Cove, Natuurlijke inham in Cumberland East Bay, Zuid-Georgië en de Zuidelijke Sandwicheilanden.

King Edward Cove is een beschermde baai aan de westkant van Cumberland East Bay in Zuid-Georgia, zich uitstrekkend naar het zuidwesten van Mount Duse. De wateren bieden bescherming tegen sterke oceaanstromen en vormen een natuurlijke haven voor schepen in deze afgelegen regio.

De baai werd in kaart gebracht door Otto Nordenskiölds Zweedse Antarctische Expeditie (1901-1904), die haar Grytviken noemde, 'potbaai'; de naam ging over op het walvisstation dat in 1904 werd gebouwd. Rond 1906 kreeg ze haar huidige naam, naar koning Edward VII. Op 3 april 1982 werd hier bij Hope Point de Slag om Grytviken uitgevochten tijdens Operatie Georgias.

De baai dient als ankerplaats voor onderzoeksschepen en expedities die bescherming zoeken tegen de ruwe omstandigheden van de open oceaan. Bezoekers zien voortdurende wetenschappelijke activiteit en internationale onderzoeksteams die hun werk in deze afgelegen regio uitvoeren.

Toegang tot de baai vereist speciale toestemmingen en is alleen mogelijk via georganiseerde expedities of onderzoeksschepen die van Zuid-Amerikaanse havens vertrekken. Bezoekers moeten zich voorbereiden op ruwe zeeën en beperkte bezoekgelegenheden, aangezien alleen geautoriseerde wetenschappelijke missies toegang hebben.

De Spaanse naam van de baai, Caleta Capitán Vago, eert Ricardo A. Vago, commandant van de ARA Guardia Nacional tijdens de reis naar de eilanden in 1923. Door temperatuurverschillen van zeewater te meten, ontdekte hij de Antarctische convergentie, die jaren later met moderne methoden werd bevestigd. Tijdens twee weken in Grytviken in februari 1923 verrichtte hij kustopmetingen en stelde een telling op van de installaties van de zes visserijbedrijven.