La Capilla del Hombre, Kunstmuseum in de wijk Bellavista, Quito, Ecuador

La Capilla del Hombre is een kunstmuseum in Bellavista, Quito, met muren bekleed met grijze rechthoekige steenblokken en een plat dak bedekt met roodbruine tegels, gescheiden door lichtgrijze stenen stroken. Midden op het dak staat een kegelvormige structuur bedekt met donkergrijze tegels, bekroond door een dunne verticale paal. Aan de linkeronderkant zijn vier rechthoekige glazen lichtkoepels in de grond ingelaten, en aan de rechterwand bevindt zich een grote open deur met een donkerhouten blad.

Het project werd in de jaren 1980 bedacht door Oswaldo Guayasamín met architect Luis Felipe Suárez Williamson. In 1995 gaf de Guayasamín-stichting Handel Guayasamín Crespo opdracht voor het architectonische project; de bouw onder ingenieur Diego Robalino begon in 1996 en werd in 2002 voltooid, drie jaar na de dood van de kunstenaar op 10 maart 1999. Het museum werd op 29 november 2002 geopend en in 2003 door de gemeente Quito bekroond als beste werk van de stad.

Guayasamín wijdde het museum aan de volkeren van Latijns-Amerika als een oproep tot hun eenheid van Mexico tot Argentinië, in zijn eigen woord een „llamamiento“. Binnen brandt „La llama eterna“ voor de mensenrechten en de vrede. De muurschilderingen en schilderijen behandelen menselijk lijden en geweld in de regio en de wereld.

Het museum biedt rondleidingen in meerdere talen aan die bezoekers helpen de werken en hun context op een comfortabel tempo te begrijpen. Het complex beslaat meerdere niveaus, dus bezoekers moeten comfortabele schoenen dragen en tijd inruimen om de verschillende tentoonstellingsruimtes te verkennen.

Het gebouw maakt gebruik van strategisch geplaatste openingen om natuurlijk licht naar binnen te laten dat door de dag heen verschuift en interactie aangaat met de monumentale schilderijen op de muren. Deze veranderende verlichting transformeert voortdurend hoe bezoekers de kunstwerken waarnemen, wat een dynamische ervaring creëert die bij elk bezoek anders is.