Písac

Písac is een archeologische vindplaats met Incaruïnes verspreid over een bergflank op ongeveer 3000 meter hoogte, met tempels, woningen en opslagstructuren. Onder de ruïnes ligt een koloniale stad met een traditionele markt waar lokale ambachtslieden en boeren hun goederen nog steeds verkopen.

Inca-leiders creëerden deze site in de 15e eeuw als centrum voor landbouw, ceremoniën en bescherming van nabijgelegen wegen. Na de Spaanse verovering werd veel van de site verlaten, hoewel de lagere stad werd herbouwd met een nieuwe kerk en Spaanse indeling.

De naam komt uit het Quechua en verwijst naar de vorm van de berg, die van bovenaf op een vogel lijkt. De lokale bevolking gebruikt de marktplaats in de stad beneden nog steeds voor handel en samenkomsten, wat een traditie voortzet die al generaties lang bestaat.

Het terrein is te voet bereikbaar vanaf het marktplein van de stad of per shuttle voor wie liever niet de hele afstand loopt. Stevig schoeisel en water zijn belangrijk omdat de hoogte vermoeiend kan zijn en er weinig schaduw op de paden is.

Het terrein bevat een geavanceerd irrigatiesysteem met kanalen die water van bergbronnen naar de terrasgewijze aangelegde velden voeren, waarvan sommige nog steeds functioneren. Deze waterbeheersingsleidde was zo goed georganiseerd dat het aantoont hoe de Inca complexe engineeringprojecten over grote afstanden konden beheren.