Church of San Blas, Barokkerk in de wijk San Blas, Cusco, Peru

De Kerk van San Blas heeft een rechthoekige plattegrond van adobe, na de aardbeving van 1650 gedeeltelijk versterkt met stenen muren. Ze heeft twee deuren, een hoofddeur op het westen en een zijdeur op het zuiden naar de Plazoleta de San Blas. De kerk heeft geen toren maar een espadaña met basis en drie klokkenverdiepingen.

De kerk werd in 1544 gebouwd tijdens het bestuur van bisschop fray Juan Solano, de tweede bisschop van Cusco, als een van de eerste vijf indiaanse parochies die corregidor Juan Polo de Ondegardo stichtte op bevel van onderkoning Andrés Hurtado de Mendoza. Ze staat op de plek van een Incabedevaartsoord voor Illapa, de god van de bliksem, in de vroegere wijk T'oqokachi. Na de aardbeving van 1650 werden de lemen muren deels met steen versterkt. Ze geldt als de oudste parochie van Cusco.

De kerk staat in de wijk San Blas, die al lang bekend staat om haar ambachtslieden die nog steeds kleine werkplaatsen runnen in de omliggende straten. Op zondag komen buurtbewoners samen voor het stenen portaal voor en na de mis.

San Blas ligt op een heuvel boven het centrum van Cusco, en de straten die naar de kerk leiden zijn steil en geplaveid met ongelijke stenen. Stevige schoenen zijn een must en een ochtendbezoek geeft doorgaans het beste natuurlijke licht in het gebouw.

De preekstoel is uit cederhout gesneden in Spaanse churrigueresquestijl en wordt toegeschreven aan de inheemse architect en beeldhouwer Juan Tomás Tuyro Túpac; hij werd bekostigd door bisschop Manuel de Mollinedo y Angulo. De kerk heeft geen toren: de klokken hangen in een espadaña met drie klokkenverdiepingen.