Puente del Inca, Natuurlijke boog in Las Heras, Argentinië.

De Puente del Inca is een natuurlijke boog van travertijn en gecementeerd puin over de Río Las Cuevas, 53,4 m lang, 27,6 m breed en 10,2 m dik, die 19,2 m boven het water uitsteekt. De ronde, asymmetrische massa is groen, oranje, geel en oker gekleurd door microbiële gemeenschappen en thermisch water; eronder hangen stalactieten. Op de linkeroever staat boven de afzettingen een grijs stenen gebouw met een boogvormige ingang en twee vierkante vensters.

De verkitting van de puinstromen van de megabergstortingen van de zuidwand van de Aconcagua begon ongeveer 14.798-13.886 jaar geleden; de boog opende zich ongeveer 8.620-8.254 jaar geleden door de terugschrijdende erosie van de Río Cuevas. Charles Darwin bezocht de plek in maart 1835 en tekende de brug met haar grote stalactieten. Begin twintigste eeuw verrezen een hotel, een kerk en thermale baden, die na een lawine in 1965 werden verlaten; in 1991 werd het monument tot beschermde zone verklaard.

De naam Puente del Inca verbindt de natuurlijke boog met het Incastraatwegennet Qhapaqñan, dat deze Andesovergang kruiste en nu UNESCO-werelderfgoed is. Het verlaten badpaviljoen uit het begin van de twintigste eeuw naast de boog had aparte bassins die door verschillende warme bronnen werden gevoed en was via een tunnel met het hotel verbonden.

De locatie ligt direct langs Route 7 tussen Mendoza en de Chileense grens, met parkeerplaatsen en gemakkelijke toegang vanaf de wegkant. De beste periode om te bezoeken is tussen november en maart, wanneer de sneeuwomstandigheden in de bergen gunstiger zijn en de weg veiliger is om te berijden.

Het water dat nog steeds door de formatie sijpelt, houdt een temperatuur van ongeveer 33 graden Celsius aan en verandert voortdurend de kleurpatronen op het oppervlak. Vroeger baadden mensen in de natuurlijke poelen, maar de toegang is nu gesloten om de geologische structuur te beschermen.