Fort Tucapel, Koloniaal fort in Cañete, Chili

Fort Tucapel is een ruïne van een fortificatie in Cañete, Chili, die in 1553 bestond uit een palissade omringd door een gracht en in 1557 in steen werd herbouwd. Het diende als toevluchtsoord voor de eerste bewoners van Cañete de la Frontera in 1558. De site fungeert nu als openluchtmuseum met een kleine tentoonstelling van Spaanse koloniale en Mapuche-voorwerpen.

Pedro de Valdivia stichtte Tucapel in het voorjaar van 1553 als een palissade met gracht, bezet door kapitein Martín de Ariza en zes mannen. Mapuche verwoestten haar begin december 1553; Valdivia sneuvelde op 25 december in de slag bij Tucapel. García Hurtado de Mendoza liet haar vanaf 6 december 1557 in drie dagen in steen herbouwen; in 1642 werd ze volgens de Paces de Quillín afgebroken.

De plek doet nu dienst als openluchtmuseum met een kleine tentoonstelling van Spaanse voorwerpen uit de koloniale tijd en Mapuche-voorwerpen uit dezelfde periode. Het is ook het eindpunt van de „Vía Ceremonial La Araucana“, die begint bij de noordelijke toegang van Cañete en versierd is met fragmenten uit Alonso de Ercilla's gedicht La Araucana.

De site bevat herstelde secties met stenen structuren en archeologische resten die bezoekers te voet kunnen verkennen. Het is aanbevolen stevig schoeisel te dragen en tijd in te plannen voor een volledige verkenning.

Het fort van 1553 was een palissade omringd door een gracht, bezet door kapitein Martín de Ariza met slechts zes man. In 1647 noteerde Juan Diez de la Calle in het Tercio de Tucapel drie ruiterij- en vijf infanteriecompagnieën, 540 plaatsen, onder een maestre de campo. Tegenwoordig is de plek een openluchtmuseum met Spaans-koloniale en Mapuche-voorwerpen.