Lautaro, Stratovulkaan in het Zuidelijke Patagonische IJsveld, Chili

Volcán Lautaro is een stratovolkaan die zich boven het Zuidelijk Patagonisch IJsveld verheft en ongeveer 3.600 meter hoogte bereikt. Ongeveer 90 procent van het oppervlak is bedekt met ijs en gletsjers, wat het uiterlijk en de structuur van de berg bepaalt.

Het bestaan van een vulkaan op deze plek werd in 1879 erkend, maar de top werd pas in 1961 als Lautaro geïdentificeerd. Hij werd in 1952 vernoemd naar de 16e-eeuwse Mapuche-leider Lautaro, nadat hij Volcán de Los Gigantes had geheten en soms met de naburige, niet-vulkanische Cerro FitzRoy werd verward. Zijn uitbarsting van 1959, vanuit een vliegtuig waargenomen, bepaalde de ligging van de vulkaan en is de enige goed gedocumenteerde historische uitbarsting in de Australische Vulkanische Zone.

De vulkaan draagt de naam van een Mapuche-leider uit de 16e eeuw die zich verzette tegen Spaanse koloniale expansie. Dit inheemse erfgoed blijft ingebakken in de identiteit van de berg en de regionale geschiedenis.

Toegang vereist geavanceerde bergbeklimmingsvaardigheden vanwege de ligging in gletsjervelden en blootstelling aan extreme Patagonische weersomstandigheden. Bezoekers moeten zich voorbereiden op snel veranderende omstandigheden en uitdagend terrein.

De Lautaro is de historisch meest actieve vulkaan van de Australische Vulkaanzone, met uitbarstingen in 1876, 1878–1879, 1883, 1933, 1945, 1959–1960, 1972 en 1978–1979. De uitbarsting van 1959 werd vanuit een vliegtuig waargenomen, verduidelijkte de ligging van de vulkaan en is de enige goed gedocumenteerde historische uitbarsting in de zone.