Zuid-Patagonische IJsveld, IJsveld in Magallanes en Chileens Antarctica, Chili en Provincie Santa Cruz, Argentinië.
Het zuidelijke Patagonische ijsveld strekt zich uit over de grens tussen Chili en Argentinië met een netwerk van gletsjers die naar diepe fjorden en bergmeren stromen. Centraal ijs bereikt hoogten boven 1800 meter, terwijl uitlopers eindigen op zeeniveau in de valleien eronder.
Europese ontdekkers brachten de randen van het ijsveld vanaf de 16e eeuw in kaart, maar het binnenland bleef tot de 20e eeuw onverkend. Systematische metingen begonnen in de jaren 1940 toen grenscommissies de waterscheiding tussen beide landen probeerden vast te stellen.
Voor de Kawéskar, kanoërs van de westelijke kanalen, en de Aonikenk (Tehuelche) van de oostelijke vlakten nam het ijsveld een centrale plaats in hun wereldbeeld in. De Tehuelche-overlevering vertelt dat hun cultuurheld Elal, opgevoed door een zwaan op de heilige berg Chaltén (Fitz Roy), sneeuw, kou en ijzige wind versloeg door het vuur uit te vinden.
Het ijsveld strekt zich uit tussen de breedtegraden 48°15′ Z en 51°30′ Z; in 1980 plande Chili Ruta 8 van de Carretera Austral ten westen van het veld, die nooit is aangelegd. Circo de los Altares geldt als wandelgebied van het veld. Een groot deel van het ijs ligt in de nationale parken Bernardo O'Higgins, Torres del Paine en Los Glaciares.
Onder het ijs liggen twee bekende vulkanen: Lautaro en Viedma. Door hun onbereikbaarheid behoren ze tot de minst onderzochte vulkanen van Chili en Argentinië. In 1980 plande Chili Ruta 8 van de Carretera Austral ten westen van het ijsveld, maar die is nooit aangelegd.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 92.607 bijdragers wereldwijd.
