Caroline-atol

Caroline Island is een koraalatolon in de Lijneilanden van Kiribati, gevormd door ongeveer 39 kleine riefeilanden die een ondiepe centrale lagune omringen. Het land stijgt slechts enkele meters boven de oceaan uit, wat een ingewikkeld netwerk van smalle kanalen en koraalbewerkingen vormt.

De Portugese navigator Pedro Fernández de Quirós documenteerde het atol in 1606 tijdens zijn Pacifische reis en registreerde het als San Bernardo. De locatie werd later een aandachtspunt voor wetenschappelijke expedities die koraalecosystemen en Pacific-vestigingspatronen bestudeerden.

Het eiland bewaart archeologische bewijzen van Polynesische nederzettingen, waaronder traditionele stenen structuren genaamd marae voor ceremoniele bijeenkomsten.

Het bezoeken vereist voorafgaande toestemming van de overheidsautoriteiten van Kiribati, en reizigers moeten zich voorbereiden op beperkte voorzieningen en sterke oceaanwinden. Het meest toegankelijke landingspunt bevindt zich door een smalle opening in het rif aan de zuidelijke punt van het eiland.

Het atol trok wereldwijde aandacht in 1995 toen een verschuiving van de Internationale Datumgrens het het eerste bewoonde plaats op aarde maakte om het jaar 2000 in te gaan. Deze geografische verandering maakte het een symbolische locatie voor hergroepering van tijdzones en trok even wereldwijde mediadekking naar deze afgelegen hoek van de Stille Oceaan.

Locatie: Line Islands

Hoogte boven de zeespiegel: 6 m

Adres: Caroline Island, Kiribati

GPS-coördinaten: -9.95500,-150.21250

Laatste update: 17 december 2025 om 12:12