Akhtala monastery, Middeleeuws klooster en fort in de provincie Lori, Armenië.

Het Akhtala-klooster, ook Pghindzavank genoemd, staat op een rotsachtige uitloper in de Debed-kloof boven de stad Akhtala in de provincie Lori. De hoofdkerk, Surp Astvatsatsin, staat binnen een ommuurd terrein waarvan de enige toegang aan de noordzijde wordt geflankeerd door klokvormige torens. De muren en torens zijn gebouwd van blauwachtig basalt en kalkmortel, en diepe kloven beschermen het terrein aan drie zijden.

De site werd gesticht aan het einde van de 10e eeuw door de Kyurikiden, een heersende familie die verbonden was aan de Bagratuni-dynastie. Ze bouwden op fundamenten die al bestonden van eerdere nederzettingen uit de Brons- en IJzertijd op deze locatie.

De naam van het klooster veranderde met zijn gemeenschappen: in de middeleeuwen Pghndzahank („kopermijn”), voor de Griekse mijnwerkers die zich in 1763 vanuit Gümüşhane vestigden werd het „Meramani”; hun inscripties staan nog op de muren. Bedevaartdagen zijn 20 en 21 september, wanneer Armeniërs, Grieken en Georgiërs het klooster bezoeken.

Het klooster ligt op steil terrein, dus draag stevige schoenen wanneer u zich tussen de verschillende niveaus en treden van het complex beweegt. Het weer kan snel omslaan op deze hoogte, en het is verstandig om extra kleding mee te nemen, ongeacht het seizoen.

De oorspronkelijke naam van de site, Pghndzahank, betekent zoiets als kopermijn, wat verwijst naar ertsafzettingen die ooit in het gebied werden gewonnen. De naam Akhtala, die deze verving, heeft Turkse wortels en weerspiegelt de vele verschillende volkeren die hier doorheen trokken en hun sporen nalieten.