Deghdznut Monastery, Middeleeuws klooster in de provincie Tavush, Armenië

Het klooster Deghdznut is een ruïneus kloostercomplex in Acharkut met een kruiskoepelkerk van fijn behouwen roze tufsteen, waarvan het dak rust op vier halfzuilen die ook de nu ingestorte koepel droegen. Ten westen van de kerk staat een gavit met rechthoekige plattegrond en een opening in het dak, en ongeveer 20 meter noordoostelijk bevindt zich een kleine kapel.

Het klooster werd in de 13de eeuw gesticht door Arakel, een archimandriet uit het Cilicische Tarsus. Hij stierf in 1292 en werd in Deghdznut begraven, waar zijn grafsteen in fragmenten bewaard bleef. De gavit werd tussen 1258 en 1274 gebouwd, terwijl de hoofdkerk op de 8ste eeuw wordt gedateerd en ouder kan zijn dan het klooster zelf. De gemeenschap bloeide onder amirspasalar Sadun, vorst van Mahkanaberd.

Het klooster toont talrijke khachkars, vakkundig gesneden stenen monumenten die de diepe traditie van Armeens steenwerk weerspiegelen. Bezoekers kunnen zien hoe deze monumenten dienden als geestelijke markeringen en artistieke uitingen van de identiteit van de gemeenschap.

Het klooster ligt ongeveer 9 kilometer ten zuidoosten van Acharkut en is bereikbaar via bospadden langs de rivier Khndzorkut. Bezoekers moeten zich voorbereiden op de natuurlijke terreinomstandigheden en geschikt wandelschoeisel dragen, omdat het toegang vereist door bosgebied.

De belangrijkste chatsjkar in de gavit werd gebeeldhouwd door de middeleeuwse meesters Petros en Qaghaq; de inscriptie beschrijft de stichting van het klooster. De steen viel lang geleden van zijn sokkel en brak in stukken; in 1948 voegden archeologen de fragmenten samen en ontcijferden het grootste deel van de tekst, waaruit blijkt dat hij tijdens de bouw van het klooster werd opgericht.