Ed-Dur, Archeologische vindplaats in het emiraat Umm Al Quwain, Verenigde Arabische Emiraten

Ed-Dur is een oud archeologisch terrein aan de kust van het emiraat Umm Al Quwain in de Verenigde Arabische Emiraten, met resten van gebouwen, graven en voorwerpen van een vroege nederzetting. De ruïnes beslaan een breed, vlak gebied dicht bij de zee, met een tempel, begraafplaatsen en sporen van woonstructuren.

Ed-Dur groeide rond de 1e eeuw v.Chr. uit tot een drukke havenstad die handelaars verbond uit het Middellandse Zeegebied, Mesopotamië en het Indische subcontinent. De nederzetting werd uiteindelijk verlaten en bleef eeuwenlang onder het zand begraven tot er in de 20e eeuw opgravingen begonnen.

De naam Ed-Dur betekent in het Arabisch „de huizen“, naar de tientallen woonhuizen die ooit de heuvels van de plek bedekten. De tempel was gewijd aan de zonnegod Shams en de plattegrond wordt vergeleken met de Zonnetempel van Hatra in Irak. Munten die in Ed-Dur zijn geslagen tonen het hoofd van Herakles, een zittende Zeus en de naam Abi'el in het Aramees; ze passen bij mallen die landinwaarts in Mleiha zijn gevonden.

Het terrein ligt op open kustland en is over het algemeen te voet toegankelijk, met rondleidingen via de lokale erfgoedautoriteit. De bodem is op sommige plekken ongelijk en er is weinig schaduw, dus stevig schoeisel en zonbescherming zijn verstandig.

Opgravingen op dit terrein brachten alabasten vensterplaten aan het licht, het vroegste bekende gebruik van dit materiaal als bouwelement op het Arabisch Schiereiland. Dit wijst op handelsverbindingen die zeldzame materialen van ver weg naar de nederzetting brachten.