Acotango, Slapende stratovulkaan in de noordelijke Andes, Chili

De Acotango is met 6.052 meter de hoogste van de drie stratovulkanen van de Kimsa Chata-groep op de grens van Bolivia en Chili. Boven ongeveer 5.400 meter komt het oude vulkaangebouw aan de oppervlakte, bekroond door de geërodeerde rand van een grote krater die door een zijwaartse explosie naar het noorden is opengebroken. De zuidflank draagt een gletsjer, morenes liggen op 4.200 meter.

Argon-argon-datering van dacieten van de Acotango gaf leeftijden van 192.000±8.000 en 241.000±27.000 jaar, en later onderzoek met hogeresolutiebeelden concludeerde dat de vulkaan van pleistocene leeftijd is. De eerste geregistreerde moderne beklimming vond plaats op 14 oktober 1965 door de Chilenen Sergio Kunstmann, Pedro Rosende en Claudio Meier. Rosende zag resten van brandhout op de top, wat suggereert dat de berg een Inca-hoogheiligdom kan zijn geweest; meer onderzoek is nodig om dit te bevestigen.

De naam Kimsa Chata komt uit het Quechua of Aymara: kimsa betekent drie en chata berg, naar de drie toppen Acotango, Umurata en Capurata. Op de top zag de Chileense bergbeklimmer Pedro Rosende resten van brandhout tijdens de eerste beklimming op 14 oktober 1965, wat erop wijst dat de berg een Inca-hoogheiligdom kan zijn geweest; meer onderzoek is nodig om dit te bevestigen.

De beklimming vereist goede voorbereiding en acclimatisatietijd vanwege de extreme hoogte en blootgestelde terrain. De toegang vanuit Bolivia is rechttoe dan vanuit Chili, waar doorgaans aanvullende toestemmingen en gidsen nodig zijn.

De zuidelijke beklimming steekt een gletsjer over en komt langs een verlaten kopermijn voor de top. De toprand is de geërodeerde rand van een vroegere krater, na een zijwaartse explosie als amfitheater naar het noorden open. Pedro Rosende meldde in 1965 resten brandhout op de top, een mogelijke aanwijzing voor een Inca-heiligdom op grote hoogte.