Parinacota church, Barokkerk in Parinacota, Chili

De Parinacota-kerk is een steen- en leembouwwerk in Andijnse barokstijl, met uitwendige bogen, zijkapellen en een centraal schip. De structuur wordt bekroond door een vierkante, witgekalkte toren die opvalt in het berglandschap.

De kerk werd in 1670 in het centrum van Parinacota gebouwd en in 1912 herbouwd. Op 4 mei 1979 werd ze bij Hoog Besluit nr. 1158 uitgeroepen tot Nationaal Monument van Chili in de categorie historisch monument. De met kalk gewitte stenen muren en het dak van stro en leem dateren van die herbouw.

Inheemse kunstenaars creeerden de interieur fresco's met behulp van lokale technieken, waarbij religieuze iconografie werd vermengd met Andese kunsttraditities. Deze fusie bepaalde hoe de gemeenschap het geloof beleefde en is nog steeds zichtbaar in elk beschilderd oppervlak.

De kerk staat in het centrum van Parinacota, gemeente Putre, regio Arica y Parinacota in Chili, hoog op het altiplano bij de Boliviaanse grens. Een stenen ringmuur met drie overdekte boogdeuren en een massieve klokkentoren in een hoek omsluit het atrium. De straten rond de kerk bewaren bassins of altaren voor de religieuze beelden en dienen als route voor de ceremoniële processies.

De atriummuren tonen klei versierd met rode steenfiguren, waaronder bisschoppen, lelies en religieuze symbolen die lokale ambachtelijke vaardigheden etaleren. Deze ornamentale benadering verschilt van typische koloniale bergkerken en weerspiegelt een diepe verbinding met de gemeenschap.