Lion of Babylon, Antiek stenen gedenkteken in Babylon, Irak

De Leeuw van Babylon is een sculptuur van zwart basalt in de oude stad Babylon, Irak, die een staande leeuw boven een liggende menselijke figuur toont. Hij is ongeveer 2 meter lang en 1 meter hoog, weegt rond 7.000 kg en staat op een platform van ongeveer 1 meter hoog.

Het beeld werd voor het eerst gedocumenteerd in 1817 door Claudius Rich, hoewel Joseph de Beauchamp het mogelijk al in 1790 zag. De meeste deskundigen schrijven het nu toe aan Hettitische ambachtslieden in plaats van aan een opdracht van Nebukadnezar II, wat suggereert dat het als oorlogsbuit naar Babylon kwam. In 2013 reinigden het World Monuments Fund en de Iraakse Staatsraad voor Oudheden het en restaureerden het gedeeltelijk, vervingen de sokkel en voegden een veiligheidsbarrière toe.

De leeuw is een nationaal symbool van Irak en wordt gebruikt door instellingen zoals de Iraakse voetbalbond. In de Mesopotamische kunst drukte de leeuw die een verslagen man bedwingt de macht van Babylon over zijn vijanden uit.

Het World Monuments Fund installeerde beschermende barrières rond het beeldhouwwerk om schade door bezoekers te voorkomen. Restauratiewerkzaamheden zijn uitgevoerd om het oppervlak van de zware stenen figuur te behouden.

De uitgehouwen uitholling zit op de rug van de leeuw, niet op de menselijke figuur eronder; vermoedelijk stond daar een zadel, mogelijk met een beeld van Ishtar, godin van liefde en oorlog. In 2013 werd het beeld schoongemaakt en deels gerestaureerd door het World Monuments Fund en de Iraakse oudheidkundige dienst.