Paleis van Ukhaidir, Abbasidisch fort in Karbala Gouvernement, Irak.

Al-Ukhaidir is een rechthoekig Abbasidisch fort van lichtbeige baksteen en steen, dat ongeveer 50 km ten zuidwesten van Karbala uit de woestijn oprijst. De vlak afgedekte muren, met ronde torens waaronder een cilindrische op de nabije hoek, omsluiten een binnenplaats die door binnenmuren in aangrenzende delen is verdeeld, sommige onder platte daken. Rijen kleine boogopeningen en blinde arcades lopen langs de bovenfaçade, met grotere boogdeuren op de begane grond.

De vesting werd in 775 gesticht en diende als militaire sterkte en koninklijke residentie langs belangrijke handelsroutes tijdens de Abbasidische periode. Het speelde een rol in het controleren en beschermen van handelsnetwerken in de regio gedurende meerdere eeuwen.

De naam Al-Ukhaidir betekent „de groene“, naar de grond waarop het bouwwerk staat; het naburige gebied heet Al-Abyad, „de witte“, vanwege het lichte zand en de oogst. De moskee hoort bij de oorspronkelijke bouw, met een kleine mihrab aan beide zijden en een overdekt heiligdom, wat een datering vóór de islamitische verovering van Irak uitsluit.

Het complex meet ongeveer 175 bij 169 meter, het hoofdgebouw van het paleis circa 112 bij 83 meter; reken tijd om tussen de buitenmuur en de binnenplaats te lopen. De opgravers ruimden het puin via de noordpoort met wagens op rails op, en die poort is de ingang. De bodem binnen is zanderig en oneffen; neem water en zonnebescherming mee.

Gertrude Bell bezocht de plek in 1909 en schreef het eerste grote rapport over de ruïnes; op 7 juli 2000 kwam de site op de voorlopige lijst van het UNESCO-werelderfgoed. De naam verwijst mogelijk naar Isma'il ibn Yusuf al-Ukhaidhir van de Banu Ukhaidhir, die in opstand kwam tegen de Abbasiden en later met Qarmatische steun gouverneur van Kufa werd.