Samarra

Samarra is een archeologische vindplaats en religieus centrum in het gouvernement Salah ad-Din in Irak. De stad strekt zich uit langs de oostelijke oever van de Tigris over ongeveer 32 kilometer en toont overblijfselen van oude gebouwen en heiligdommen uit verschillende periodes.

De Abbasidische kalief al-Mu'tasim stichtte de stad in 836 als nieuwe bestuurlijke hoofdstad van het rijk. De nederzetting groeide snel uit tot een belangrijk centrum voor bestuur en militaire aangelegenheden, totdat de kaliefen ongeveer 50 jaar later terugkeerden naar Bagdad.

De Grote Moskee met zijn spiraalvormige minaret Malwiya behoort tot de belangrijkste bouwwerken uit de Abbasidische periode. De wentelende toren diende ooit als plaats voor de gebedoproep en bepaalt nog steeds de skyline van de oude stad.

Bezoekers hebben speciale vergunningen en rondleidingen nodig om de archeologische zones te betreden, die meerdere opgravingsterreinen omvatten. Verplaatsingen in de regio kunnen aan beperkingen onderhevig zijn, dus voorafgaande planning met lokale autoriteiten is raadzaam.

Opgravingen tussen 1911 en 1914 brachten resten van prehistorische nederzettingen aan het licht die dateren uit het 5e millennium voor Christus. Deze vroege sporen tonen aan dat het gebied bewoond was lang voordat de Abbasidische stad werd gesticht.