Whittier Mansion, Historisch herenhuis in Pacific Heights, San Francisco, Verenigde Staten.

De Whittier Mansion is een woning van vier verdiepingen met 30 kamers aan 2090 Jackson Street, met stalen versterkte bakstenen muren bekleed met rode zandsteen uit Arizona. Elke verdieping heeft ongeveer 3.500 vierkante voet (325 m²) woonoppervlak; de tweede verdieping telt zes slaapkamers, waarvan drie met een eigen marmeren badkamer.

William Franklin Whittier liet het herenhuis in 1894–1896 bouwen en betaalde het met de termijnen uit de verkoop van zijn verffirma aan de familie Fuller in 1893. Na zijn dood in 1917 verhuurde zijn dochter Mattie Weir het pand. In april 1941 ging de titel via tussenpersonen over naar het Duitse Rijk, dat 44.000 dollar contant betaalde voor een consulaat dat op 15 juli 1941 sloot.

Het huis combineert Richardsonian Romanesque en Renaissance-elementen, zichtbaar in gesneden mahoniepanelen en gedetailleerde metaalwerk. Het interieur weerspiegelt de vakmanschap die waardevol was voor welgestelde families in San Francisco rond 1900.

Het herenhuis is een particulier gebouw aan 2090 Jackson Street, tussen Laguna en Buchanan in Pacific Heights, en is niet regelmatig open voor publiek. De gevel van rode zandsteen uit Arizona is vanaf de stoep te zien; het interieur is alleen bij incidentele privé-evenementen toegankelijk.

Het nazi-consulaat zat minder dan drie maanden in het pand, van april 1941 tot de Duitse diplomaten op 15 juli 1941 werden uitgezet. Buurtbewoners schakelden advocaat Marvin Lewis in om bij de San Francisco Planning Commission bezwaar te maken, en makelaar Charles M. Dufficy spande een zaak aan voor zijn commissie nadat hij opzij was geschoven.