Avalon Ballroom, Concertzaal in Polk Gulch, San Francisco, Verenigde Staten

De Avalon Ballroom besloeg de twee bovenste verdiepingen van het gebouw uit 1911 aan 1268 Sutter Street, met ingangsdeuren aan Sutter Street. Binnen liep een L-vormig balkon langs de zuid- en westmuur van de eerste verdieping, met de dansvloer voor een verhoogd podium in de noordoosthoek. De zaal mat ongeveer 24 tot 30 m bij 49 tot 55 m en bood plaats aan maximaal 500 mensen. De gevel is donkergrijs geschilderd, met boogvensters en een gebeeldhouwd gezicht tussen de bogen.

Het gebouw aan 1268 Sutter Street werd in 1911 gebouwd naar een ontwerp van architect Alfred Henry Jacobs. Vanaf 1915 huisvestte het Puckett's College of Dancing, in de jaren dertig een openbare danszaal genaamd Avalon Ball Room. Van 1966 tot 1969 programmeerden Chet Helms en Family Dog Productions er de concerten; in 1968 verloor de zaal het huurcontract, in 1969 werd het bioscoop Regency II en van 2002 tot 2005 vonden er weer concerten plaats.

De naam komt van een openbare danszaal, de Avalon Ball Room, die in de jaren dertig aan 1268 Sutter Street vijf keer per week dansavonden hield. In de jaren zestig boekten Chet Helms en Family Dog Productions er bands van donderdag tot zaterdag, met psychedelische posters van Rick Griffin, Stanley Mouse, Alton Kelley en Victor Moscoso en lichtshows van Diogenes Lantern Works. Big Brother and the Holding Company, in het voorjaar van 1966 gevormd rond Janis Joplin, trad er op.

De balzaal lag op de twee bovenste verdiepingen van het gebouw uit 1911, met de ingang aan Sutter Street. Binnen liep een L-vormig balkon langs de zuid- en westmuur, en de dansvloer lag voor een podium in de noordoosthoek. De ruimte mat ongeveer 24 tot 30 m bij 49 tot 55 m, het podium was 12 tot 15 m breed. De ruimte heeft nu andere functies en is niet als balzaal te bezoeken.

De affiches van het Avalon werden getekend door Rick Griffin, Stanley Mouse, Alton Kelley en Victor Moscoso, en de lichtshow kwam vaak van Diogenes Lantern Works. The Grateful Dead speelden er tussen 1966 en 1969 minstens negenentwintig keer en namen in het najaar van 1966 Vintage Dead en Historic Dead op, begin 1969 twee nummers van Live/Dead.