Independence Mines, Historische goudmijn in Matanuska-Susitna Borough, Alaska.

De Independence Mine is een voormalig goudmijnkamp in de Talkeetna Mountains bij Hatcher Pass, ongeveer 113 km ten noorden van Anchorage. Tot zestien houten gebouwen, vroeger verbonden door overdekte houten tunnels, staan op de helling: slaapverblijven, eetzaal, werkplaatsen en een verwerkingsinstallatie. Het erts kwam uit kwartsaders in schuifzones langs de zuidrand van het Talkeetna-batholiet.

Al vanaf 1897 werden mijnbouwclaims gemeld bij Fishook Creek; die werkzaamheden werden later gebundeld in de Wasilla Mining Company, die de mijnen van 1934 tot 1943 en opnieuw van 1948 tot 1950 exploiteerde. Independence was na een site bij Juneau de op een na grootste hardrockgoudmijn van Alaska. Het kamp werd in 1974 opgenomen in het National Register of Historic Places; in 1980 werd het land aan de staat geschonken, die er een historisch staatspark stichtte.

De zestien houten gebouwen van het kamp waren verbonden door overdekte houten tunnels, zodat mijnwerkers van de slaapverblijven naar de werkplaatsen en de molen konden zonder naar buiten te gaan. De Wasilla Mining Company werkte er van 1934 tot 1943 en opnieuw van 1948 tot 1950; bij de stop hoopte zij terug te keren en liet de uitrusting staan.

Het park ligt aan de Hatcher Pass Road, ongeveer 113 km (70 mi) ten noorden van Anchorage, aan de andere kant van de pas dan Palmer. Het klimaat is toendra (Köppen ET): sneeuw kan tot in de zomer blijven liggen en het weer slaat snel om; neem warme lagen en stevig schoeisel mee. Gebouwen en machines staan hoog op ongelijke grond.

De herstart van 1979 werd uitgevoerd door Coronado Mining Inc., opgericht door Starkey Wilson en Chuck Hawley, die de verwerking aan de Willow-zijde tegenover het staatspark planden. Enserch Corporation uit Dallas nam in 1981 een belang van 50 procent, en de nieuwe molen werd in augustus 1982 ingewijd voordat de activiteiten in november werden stilgelegd wegens problemen met de winning.