Little Prince, Koperen en stalen sculptuur in de Rose Quarter, Portland, VS

Little Prince is een sculptuur van koper en staal uit 1995, gemaakt door Ilan Averbuch: een op zijn kant liggende kroon, gedeeltelijk in de grond verzonken op de kruising van Northeast Multnomah Street en North Interstate Avenue in het Rose Quarter van Portland, ten zuiden van het Moda Center. Het werk meet 15 bij 17 bij 12 voet en maakt deel uit van de openbare kunstcollectie van de stad Portland en Multnomah County.

Het beeld werd in 1995 geplaatst op de kruising van Northeast Multnomah Street en North Interstate Avenue, ten zuiden van het Moda Center, gefinancierd door Portland's Percent for Art-programma. Kunstenaar Ilan Averbuch liet zich inspireren door het eerste hoofdstuk van Antoine de Saint-Exupéry's novelle De kleine prins uit 1943, waarin een tekening van een boa die een olifant inslikt voor een hoed wordt aangezien. Het maakt deel uit van de openbare kunstcollectie van de stad Portland en Multnomah County, beheerd door de Regional Arts & Culture Council.

De titel verwijst naar het verhaal van Antoine de Saint-Exupéry uit 1943, waarvan het eerste hoofdstuk een tekening beschrijft van een boa die een olifant inslikt en die volwassenen voor een hoed aanzien. Averbuch maakte de kroon tot een open beeld, en de Regional Arts & Culture Council nodigt elke voorbijganger uit te bepalen of het een wachtende prijs of een teken van komende triomf is.

De kroon staat op de kruising van Northeast Multnomah Street en North Interstate Avenue, ten zuiden van het Moda Center in het Rose Quarter, dat door MAX en tram wordt bediend. Hij is gedeeltelijk ingegraven en niet omheind, dus je kunt er elk uur omheen lopen. Let op de open zijde van de kroon en de lijn waar het metaal de grond raakt.

De kroon is gedeeltelijk ingegraven, zodat slechts een deel van het frame van 4,6 bij 5,2 meter boven de grond uitkomt. Ilan Averbuch liet zich inspireren door het eerste hoofdstuk van De kleine prins, waarin een tekening van een boa die een olifant inslikt voor een hoed wordt aangezien. De titel verwijst naar die vergissing, niet naar het personage.