La Rinconada

Gelegen op 5.100 meter hoogte nabij de Ananea-gletsjer, strekt de nederzetting zich uit over steile berghellingen omgeven door permanente sneeuw en rotsachtig terrein. Golfplaten en provisorische structuren bedekken de heuvels, terwijl smalle paden de verschillende niveaus van het mijngebied met elkaar verbinden.

Het gebied diende eeuwenlang als traditionele mijnlocatie voor Andesbewoners. Tussen 2001 en 2009 groeide de bevolking van een klein kamp naar ongeveer 30.000 inwoners toen de wereldwijde goudprijzen stegen, waardoor duizenden werkzoekenden werden aangetrokken.

Mijnwerkers werken volgens het cachorreo-systeem, waarbij ze 30 dagen zonder betaling arbeiden voordat ze toestemming krijgen om goud voor eigen gewin te winnen. De nederzetting trekt mensen uit landelijke regio's van Peru aan die werk en economische kansen zoeken ondanks extreme omstandigheden en gezondheidsrisico's.

De nederzetting beschikt niet over basisinfrastructuur zoals stromend water, elektriciteit, afvalverwerking, medische voorzieningen of verharde wegen. Bezoekers moeten zich voorbereiden op extreme kou, ijle lucht en moeilijke leefomstandigheden. Toegang is via onverharde bergwegen vanuit Juliaca of Puno, wat meerdere uren reistijd vergt.

Kwikverontreiniging door goudverwerking contamineert de lokale watervoorziening, met ernstige gezondheidsconsequenties voor bewoners. Onderzoekers documenteerden verhoogde kwikniveaus in bloedmonsters van kinderen en volwassenen, wat resulteert in langetermijn neurologische schade en ontwikkelingsproblemen. Het gebruik van kwik om goud van gesteente te scheiden vindt vaak binnenshuis plaats zonder beschermende uitrusting.