Shahmeran Hamam

Het Shahmeran Hamam is een rechthoekig stenen badhuis in Tarsus met vier iwans gerangschikt rond een centrale ruimte met koepel. De structuur bevat tien aparte houten kamers ontworpen voor privé baden, volgens de traditionele indeling van Turkse badhuyzen.

Het badhuis werd gebouwd door de Ramazaniden tussen de 14e en 16e eeuw op de fundamenten van een oudere Romeinse structuur. Een belangrijke restauratie in de Ottomaanse periode in 1873 herstelde en paste het gebouw aan naar zijn huidige vorm.

Het bad is genoemd naar Shahmaran, een figuur uit de Turkse folklore die wordt afgebeeld als half vrouw en half slang. Bezoekers kunnen deze mythologische aanwezigheid voelen in de identiteit van de plaats en in de verhalen die lokale bewoners delen.

Het badhuis bevindt zich in de wijk Kızılmurat van Tarsus en blijft functioneren als een traditioneel Turks badhuis. Bezoekers kunnen aparte faciliteiten voor mannen en vrouwen verwachten, met beschikbaarheid afhankelijk van het moment van de dag.

Rode vlekken op de muren van het bad zijn verbonden met de legende van Shahmaran en markeren waar de mythische wezen aan zijn einde kwam. Deze markeringen herinneren bezoekers aan de diepe verbinding tussen het gebouw en de oude verhalen die de regio hebben gevormd.