Kathedraal van Salerno

De Kathedraal van Salerno is een basiliek uit de Normandische periode in het hart van de oude wijk. De klokkentoren rijst 56 meter (ongeveer 184 voet) omhoog en draagt acht grote bronzen klokken uit verschillende eeuwen, terwijl kleine arcaden en Arabisch-Normandische versieringen de buitenmuur verlevendigen.

Roberto Guiscardo begon de bouw in 1076 en paus Gregorius VII wijdde het gebouw in 1084 tijdens zijn vlucht naar Salerno. De kathedraal verving een oudere kerk en werd een symbool van Normandische macht in Zuid-Italië.

Het graf van de heilige Matteüs trekt pelgrims uit de hele regio en bevindt zich in de crypte onder het hoofdaltaar. Het zogenaamde manna, een vloeistof die ooit uit het graf tevoorschijn kwam, werd eeuwenlang beschouwd als een teken van goddelijke genade en werd in kleine ampullen verzameld en onder de gelovigen verdeeld.

De bronzen deur bij de ingang komt uit Constantinopel en toont 56 panelen met bijbelse taferelen die zelfs van een afstand zichtbaar zijn. Een brede stenen trap leidt door de binnenplaats omhoog naar het portaal, geflankeerd door twee marmeren leeuwen die oorspronkelijk uit de Romeinse tijd stammen.

De binnenplaats met zijn zuilenarcaden is het enige volledig bewaarde atrium van dit type in heel Italië. Romeinse sarcofagen staan langs de zijmuren en vertellen van de lange opeenvolging van tijdperken op deze plek.

Locatie: Salerno

Ontstaan: 11e eeuw

Architectuurstijl: Romanesque architecture

Adres: via Duomo, Salerno (SA)

Website: http://cattedraledisalerno.it

GPS-coördinaten: 40.68008,14.76042

Laatste update: 19 december 2025 om 22:58