Port Sanilac Light

De Port Sanilac vuurtoren is een achthoekige toren met gelaagde baksteenconstructie, witte buitenmuren en rood dak, ongeveer 18 meter hoog. Het terrein omvat de hoofdtoren, de woonst van de wachter, een bakstenen oliehuisje, een houten bijgebouw en een dekte put.

Deze vuurtoren werd in 1886 gebouwd om een cruciaal navigatiegat langs de Michiganskust op te vullen, gepositioneerd tussen twee andere belangrijke lichthuizen. De constructie ervan was nodig om schepen veilig door een gebied zonder voldoende navigatiehulpmiddelen te gidsen.

De naam komt van een familie die generaties geleden in het gebied zich vestigde. Het complex van gebouwen toont hoe vuurtorenwachters en hun families het dagelijks leven in deze afgelegen kustlocatie leidden.

Het terrein is het hele jaar door toegankelijk om het exterieur en bijgebouwen te bekijken, hoewel het beklimmen van de toren vereist dat u op specifieke tijden bezoekt wanneer het personeel toezicht kan houden. Het is best om vóór uw bezoek contact op te nemen met het lokale museum om te begrijpen welke gebieden momenteel voor het publiek toegankelijk zijn.

De toren herbergt een van de weinige overgebleven Fresnel-lenzen die in de 19de eeuw in Parijs zijn gemaakt, gebruikt om licht over grote oceanische afstanden te vergroten en uit te zenden. Dit optische apparaat vertegenwoordigt een opmerkelijke technische prestatie uit een periode vóór moderne navigatietechnologie.

Locatie: Port Sanilac

Ontstaan: 1886

Hoogte: 18 m

GPS-coördinaten: 43.42907,-82.54021

Laatste update: 14 december 2025 om 12:00