St Benet Gracechurch

St Benet Gracechurch was een rechthoekig stenen gebouw met een vierkante toren bekroond door een loodgedekte koepel en spits van ongeveer 45 meter hoog. De structuur was relatief smal en had een ongedeelde binnenruimte met een kleine galerij aan de westkant voor de gemeente.

Het eerste record dateert van 1053 toen een charter de kerk naar Christ Church Canterbury overdroeg. Het gebouw bleef gedurende eeuwen een belangrijk onderdeel van het middeleeuwse stadslandschap voordat het uiteindelijk werd gesloopt.

De kerknaam verbindt Sint-Benedictus van Nursia, grondlegger van het westerse monnikswezen, met zijn ligging in de buurt van een middeleeuwse grasmarkt. Bezoekers kunnen vandaag nog deze historische verbinding tussen de heilige en de plaats voelen, hoewel de omgeving aanzienlijk is veranderd.

Het terrein lag op een dicht bebouwde locatie in het stadscentrum, wat betekende dat het gebouw in een druk zakendistrict stond. Bezoekers moeten weten dat van de oorspronkelijke structuur vandaag niets meer over is, en zij kunnen alleen de geschiedenis en verhalen verbonden aan deze plaats verkennen.

Het terrein werd in 1868 voor 24000 pond verkocht om nieuwe voorstadkerken te financieren terwijl Londons bevolking uit het stadscentrum wegverhuisde. Deze verkoop markeerde een keerpunt toen deze kerk plaats maakte voor de veranderende behoeften van de stad.