Bekaryukovsky bor, Beschermd natuurreservaat in Oblast Belgorod, Rusland

Bekaryukovsky bor is een 66 hectare grote zakaznik op de rechteroever van de rivier de Nezhegol, ingesteld in 1995. De krijthellingen, 42 graden steil en 70–100 m boven de vallei, dragen een relictbestand van krijdenpijn (Pinus sylvestris var. cretacea) dat op kale of schaars begroeide krijt groeit. De dennen zijn gemiddeld 22 m hoog, met stammen van 30–75 cm in doorsnee, en veel zijn ouder dan 200 jaar.

De plek is sinds 1819 bekend in de botanische literatuur, toen professor I. O. Kalenitsjenko hier het peperboompje Daphne sophia vond, dat elders alleen in dennenbossen van de Altaj voorkomt. Van 1869 tot 1902 observeerde de wetenschapper Köppen de dennen op krijt. In 1903 onderzocht academicus V. N. Soekatsjov het gebied, en in 1965 vonden botanici onder M. I. Kotov het peperboompje niet meer. Het reservaat werd in 1995 ingesteld op 66 ha.

Het reservaat dankt zijn naam aan de familie Bekarjoek, die vóór de revolutie het landgoed bezat; het dorp heette toen Bekarjoekovka. Landheer Bekarjoek hield de dennen in het oog en ging met zijn gezin jagen en kijken in het bos. In de sovjettijd vonden in het bor massale districtsbijeenkomsten plaats.

Het reservaat is toegankelijk voor bezoekers die bospaden willen verkennen, waarbij het beste seizoen de warmere maanden zijn. Geschikt schoeisel en voorbereiding op wisselende weeromstandigheden worden aanbevolen voor een comfortabel bezoek.

De den groeit hier direct op kale krijt op een helling van 42 graden, 70 tot 100 m boven de vallei van de Nezjegol; de bomen zijn gemiddeld 22 m hoog met stammen van 30 tot 75 cm, en sommige zijn ouder dan 200 jaar. Ongeveer 100 ha van deze krijtdennenbestanden is aangewezen als genetisch reservaat.