Krapivnoe site of ancient settlement, Archeologisch fort in Belgorod Oblast, Rusland.

De vindplaats Krapivnoe is een meerlagige heuvelfort op een hoge landtong aan de rechteroever van de rivier de Koren, aan de noordwestelijke rand van het dorp Krapivnoe in het district Shebekino, oblast Belgorod. Het bestaat uit twee delen, een burcht en een buitenstad, omringd door open nederzettingen en begraafplaatsen. De foto toont een lange aarden rug bedekt met gras en onregelmatige plekken bleek, blootliggend krijt, met een zandpad langs de rechtervoet.

Bewoond door Severjanen in de 9e–10e eeuw, kwam de plek aan Petsjenegen en Koemanen voordat de Roes er in de 12e eeuw een versterkte stad van het vorstendom Tsjernigov (deelvorstendom Koersk) stichtte. Na de Mongoolse inval viel ze onder de Gouden Horde en raakte ontvolkt; in de 15e eeuw verlieten de bewoners haar door toenemende Tataarse aanvallen en vervallende handelsroutes. S. A. Pletnjova onderzocht de plek in 1962, A. G. Djatsjenko groef in 1995 en 2003.

De plaatselijke bevolking noemt de walburcht Turetskaja Krepost (Turkse vesting). Opgravingen vonden leisteen spinsteentjes en fragmenten van glazen armbanden, goederen uit het Dnjepr-gebied en van verder weg, en veel stedelingen konden lezen. De plek wordt ook in verband gebracht met de middeleeuwse stad Milolubl, al genoemd in 1432 in de Stedenlijst van Svidrigailo.

Omdat dit een beschermd federaal erfgoedgebied is, is het verstandig om vooraf bij de lokale autoriteiten te informeren naar de toegangsvoorwaarden. Het terrein is ongelijk en er is weinig schaduw, dus stevige schoenen en water zijn praktische keuzes voor het bezoek.

De bewoners noemen de plek het „Turkse fort” (Turetskaya Krepost). Archeoloog A. G. Djatsjenko vermoedde hier het Busara of Charada van de Arabische geograaf al-Idrisi (12e eeuw); anderen zien er Milolubl in, al genoemd in de „Lijst van steden van Svidrigailo” uit 1432.