Military prison, Orenburg, Militair erfgoedmuseum in Orenburg, Rusland

De Gauptvakhta van Orenburg is een gebouw uit het midden van de 19e eeuw in de wijk Belovka op de hoge oever van de Oeral, dat nu het Museum voor de Geschiedenis van Orenburg huisvest. Het werd in 1856 in neogotische stijl gebouwd en lijkt op een kleine middeleeuwse vesting: twee vleugels met plat dak komen samen bij een achthoekige toren met smalle schietgaten en kantelen. De hoofdingang is een massief drierichtig risaliet met spitsbogen, en boven de deur is het jaartal "1856" in gekleurde baksteen aangebracht.

Het gebouw werd in de 19e eeuw opgericht als militaire gevangenis voor het keizerlijke Russische leger en bleef vele decennia lang in gebruik. In 1983 hield het op te functioneren als gevangenis en werd het omgebouwd tot een voor het publiek toegankelijk museum.

Het gebouw staat bekend als de Hauptwacht van Orenburg, naar het Duitse woord voor wachthuis. Vanaf 1857 diende het op bevel van gouverneur-generaal A. A. Katenin in het westelijke deel als wachtdienst en in de noordvleugel als cellen voor gevangenen. Op de toren werd een klok van de douane geplaatst, die eerder op de Gostiny Dvor stond; in 1931 werd zij gedemonteerd en naar Samara overgebracht.

Het museum is gevestigd in een gebouw uit het midden van de 19e eeuw in de wijk Belovka, op de hoge oever van de Oeral, aan het einde van de Dmitrievsky-steeg. De hoofdingang ligt aan de westgevel, omlijst door een driedelige risaliet met kantelen en een datum in gekleurde baksteen erboven. Het gebouw is een federaal monument, waardoor de toegang tijdens restauratiewerkzaamheden beperkt kan zijn.

De klok op de toren werd in 1931 gedemonteerd en naar Samara gebracht voor het nieuw gebouwde Huis van het Rode Leger van het Militair District Wolga. Begin jaren 1980 werd op initiatief van Joeri Garankin een nieuwe slingerklok met klokgelui voor de toren gemaakt. Het gebouw is een federaal cultureel erfgoed.