Al-Khanqah al-Salahiyya Mosque, Ottomaanse moskee in Christelijke Wijk, Jeruzalem, Palestina.

Al-Khanqah al-Salahiyya is een moskee in Jerusalems christelijke wijk met een centrale binnenplaats, gebedsruimten en een 15e-eeuws minaretje ten noorden van de Heilig-Grafkerk. Oorspronkelijk ontworpen als toevluchtsoord voor soefische praktijk, bevat het complex vandaag gebedruimten naast klaslokalen en woonomgevingen.

Het gebouw staat op het voormalige paleis van de Latijnse patriarch van Jeruzalem. Na Saladins inname van de stad in 1187 werd het al-Khanqah al-Salahiyya, en in 585 H/1189 schonk Saladin het aan de soefi's, waarmee het de eerste khanqah was die na de verovering in Jeruzalem werd gesticht. De minaret kwam tot stand in 840 H/1417 onder de mammelukse sjeik Burhan al-Din ibn Ghanim.

De khanqah was de eerste die na de inname van Jeruzalem in 1187 werd gesticht; Saladin schonk haar in 1189 als waqf aan soefi's. Het sjeikschap gold als een aanzienlijke functie voor vooraanstaande geleerden, en het complex omvatte een moskee, school, openbare zittingszaal, eetzaal en voorzieningen voor militaire training. Een marmeren plaat in de bovenste gebedsruimte noemt de stichter Isa ibn Ahmad ibn Ghanim en het jaar 1340.

De site bevindt zich dicht bij de Heilig-Grafkerk in Jerusalems smalle christelijke wijk, dus het is het best bereikbaar te voet. De toegang kan beperkt zijn tijdens gebedstijden, dus bezoekers moeten van tevoren plannen en de openingsuren controleren.

De minaret, in 1417 onder de Mamelukken gebouwd door sjeik Burhan al-Din ibn Ghanem, is bijna identiek aan die van de Omar-moskee aan de overkant van de Heilig Grafkerk. Een lijn tussen beide minaretten loopt door de deur van het Graf van Jezus, en hun toppen liggen op gelijke hoogte ondanks verschillende bodemniveaus.