Jinnō-ji, Boeddhistische tempel in Mito, Japan.

Jinnō-ji is een Jishū-tempel (Yugyō-ha) in Moto-yama-chō, Mito, in 1591 gesticht als Fujisawa-dōjō en in 1633 hernoemd. Op de uitgestrekte begraafplaats liggen de graven van Wada Heisuke Masakatsu, hervormer van de Tamiya-school in iaijutsu, en van de militaire geleerde Yamaguni Hyōbu Tomomasa met zijn broer Tamaru Inanoemon Naomasa. Op het terrein staat een Kechiage Kannon, vereerd tegen bliksem; de honzon bleef in de tempel.

De Jinnō-ji ontstond in 1591 toen de Jishū-monnik Tahō Fuke, lid van de Satake-clan, een Fuzefuda-dōjō stichtte in de Mito-wijk Kōda, destijds kortstondig zetel van de Jishū Yūgyō-school. In 1633 kreeg de tempel na het herstel van zijn moedertempel zijn huidige naam en in 1680 werd hij verplaatst naar de huidige locatie in Motoyama-chō.

De tempel kreeg in 1633 de naam Jinnō-ji, na het herstel van de Kiyō Hikari-ji, en werd in 1680 verplaatst naar de huidige locatie in Moto-yama-chō. Op het kerkhof liggen de graven van Wada Heisuke Masakatsu, hernieuwer van de iaijutsu-school Tamiya, en van de militaire geleerde Yamaguni Hyōbu Tomomasa en zijn broer Tamaru Inanoemon Naomitsu.

Jinnō-ji ligt in Moto-yama-chō in Mito. De dichtstbijzijnde toegang is per bus: neem een bus van Kantō Railway vanaf station Mito (JR-lijnen Jōban of Suigun) en stap uit bij halte Daiku-machi, vanwaar het tempelterrein direct bereikbaar is. Op het terrein ligt een grote begraafplaats, dus u loopt tussen graven.

De tempel bewaart het honzon van de Kechiage Kannon, een figuur die wordt vereerd als bescherming tegen blikseminslag. Een schrijn voor Honoikazuchi no Okami stond vroeger op het terrein, maar werd na de scheiding van shinto en boeddhisme in 1868 zelfstandig; het oorspronkelijke boeddhistische beeld blijft in de Jinnō-ji.