Sekkei-ji Temple, Boeddhistische tempel in Kōchi, Japan

Sekkei-ji is een Rinzai-zen tempel in Kōchi, Shikoku, met een lange hal van één verdieping onder een breed grijs pannendak en rechts een hogere ingang met opwaarts gebogen dakranden. Donkere houten gevels, blauwe banieren en een hangend blauw gordijn kijken uit op een grindplein. De hoofdhal werd in 2004 herbouwd.

Gesticht door Kukai als Shourinsan Koufukuji, werd de tempel in de Kamakura-periode omgedoopt tot Keiun-ji. Na verval liet de priester Geppo hem eind 16e eeuw (Tensho, 1573-1593) met steun van Chosokabe Motochika herleven als Rinzai-zen tempel. Na Motochika's dood in 1599 werd het de familietempel van de Chosokabe; de naam Sekkei-ji komt van Motochika's postume titel Sekkei Jozan.

De tempel is de 33e stop op de Shikoku-pelgrimsroute, en pelgrims in het wit laten vaak handgeschreven sutra-kopieën achter bij het kantoor. De naam van de tempel komt van de postume titel van Chosokabe Motochika, wiens familie hem tot hun grafkelder maakte. Rechts van de Daishi-hal staat een haiku-steen van Basho.

Sekkei-ji ligt in de wijk Nagahama in Kōchi, ongeveer 300 m van de bushalte Nagahama van de Tosaden-lijnen naar Nagahama en Katsurahama en circa 100 m van de halte Sekkei-ji-mae aan route 278. De toegang loopt door een poort van stenen pijlers: rechts de klokkentoren, links het waterbekken, recht vooruit de hoofdhalle en rechts daarvan de Daishi-hal. De parkeerplaats biedt ruimte aan 10 auto's en 5 grote voertuigen. Overnachten in de tsuyadō is mogelijk na overleg bij het nōkyō-kantoor.

De naam van de tempel komt van de postume boeddhistische naam van Chosokabe Motochika, „Sekkei Jozan Daizenmon“. Na de sluiting van de tempel in 1870 tijdens de vervolging van het boeddhisme werd het jaar daarop een schrijn gebouwd op de plaats van de hoofdhalle, met als godheid een zittend beeld van Motochika. De tempel werd in 1879 hersteld door monnik Daigen op het terrein van de vroegere Ishin-kan.