隠津島神社, Shinto-schrijn in Japan

Okitsushima-schrijn staat op de achtste halte van de kegelvormige berg Kihata in Nihonmatsu, met de hoofdhalle tegen een enorme rots. De hele berg vormt het schrijnterrein, met een bedevaartshal aan de voet. De hoofdhalle, gebouwd van 1789 tot 1800, is een drielaagse nagare-zukuri-constructie van onbewerkt keyaki-hout met koperen dak, verbonden met de aanbiddingshal door een gewelfde brug met leuning.

Volgens de overlevering van het heiligdom werd de plek in 769 gesticht, toen Hasebe no Tsugutari, kuni no miyatsuko van Ashiwa, zijn derde zoon Tsugunori als ritueel priester aanstelde. Begin 9e eeuw werd het een shugendō-boeddhistisch centrum genaamd Hokke-ji, en in 1482 werd onder bescherming van een plaatselijke heer een cultusgebouw opgetrokken. De veldtocht van Date Masamune brandde de gebouwen in 1585 af; alleen een Benzaiten-beeld, een drielaagse pagode en een keizerlijke plaquette bleven over. De Niwa-heren lieten het in de Edo-periode herstellen, en in 1902 werd het omgedoopt tot Okitsushima-schrijn.

Het heiligdom wordt in de volksmond „Kohata no Benten” genoemd. De naam komt van de godin Okitsushima-hime, een van de drie Munakata-godinnen; de bergnaam Kohata houdt verband met zijderupteelt, waardoor het heiligdom ook als zijdegodheid wordt vereerd. Het decemberfeest Kohata no Hata Matsuri, met vijftkleurige banieren en schelphoorns, is een belangrijk immaterieel volkscultuurgoed van Japan.

Het heiligdom is gemakkelijk bereikbaar met parkeerplaats voor ongeveer 50 voertuigen en duidelijke bewegwijzering op het hele terrein. Het is het beste om van tevoren de openingsuren per telefoon of online te controleren en comfortabele schoenen te dragen, omdat het verkennen van het bosachtige bergterrein wandelen op verschillende paden vereist.

De naam van het heiligdom was eeuwenlang omstreden: in 1800 besliste een rechtbank van het shogunaat dat het zich niet langer ‘Okitsushima-schrijn’ mocht noemen en ‘Benzaiten’ moest gebruiken. Pas in 1902 keerde de naam Okitsushima terug met de huidige benaming.