Kannon-ji, Boeddhistische tempel in Kyōtanabe, prefectuur Kyoto, Japan

Kannon-ji is een boeddhistische tempel in Kyōtanabe met meerdere gebouwen waarvan de hoofdzaal een standbeeld van de Elf-gezichte Kannon in traditionele stijl herbergt. Het complex behoort tot de Chizan-school van het Zuivere Land-boeddhisme en blijft een actieve gebedplaats.

De gedocumenteerde geschiedenis van de tempel is onzeker: het traditionele ontstaansverhaal komt uit het „Tsubai Monjo”, een vervalst Edo-tijdperk geschrift van Tsubai Masataka, dat de stichting in de Hakuhō-periode toeschrijft aan de Hossō-monnik Gien en een herstichting in 744 door Roben onder de naam Sokenzan Fugen Kyōhō-ji. Bronnen noemen een brand in 794 en herhaalde branden, waarbij de Fujiwara de wederopbouw financierden. In 1437 verwoestte een brand 13 gebouwen en etwa 20 monniksverblijven; na die van 1565 bleef alleen de Omidō over. Het huidige gebouw werd in 1953 herbouwd.

De honzon is een Nationaal Schat: een staande Elfgezichte Kannon van 172,7 cm, in de 8e eeuw gemaakt met de holle-kern-drooglaktechniek, waarbij kokuso-lak op een uitgesneden kern wordt opgebracht. Een deel van de kroon en de lotusbladeren van de sokkel zijn origineel. De sculptuur wordt vaak vergeleken met de Elfgezichte Kannon van de Shōrin-ji in Nara, die met dezelfde techniek is gemaakt.

De tempel staat aan Fugenji-shimo-daimon 13 in Kyōtanabe. Vanaf de stations Miyamaki (Kintetsu of JR) is het 30 minuten lopen; bussen 90 en 91 van Nara Kōtsū stoppen bij Fugenji, maar rijden samen slechts zes keer per dag. Bus 100 naar het Davis Memorial Hall van de Doshisha-universiteit rijdt een tot twee keer per uur, met 900 m lopen vanaf het eindpunt en minder ritten op dagen dat de universiteit gesloten is.

De bergnaam van de tempel, Sokōzan, komt uit de vervalste Tsubai-documenten, niet uit lokale overlevering. Tsubai Masataka, in zijn jeugd actief in de provincie Ōmi, gaf de tempel deze naam en een genealogie van Sokō- en Shuchi-samoerai; de naam weerspiegelt zijn kennis van de Ōmi-Sokō-clan, niet een Nangashiro-traditie.