西光院, Boeddhistische tempel in Ishioka, Japan.

Saikoin is een boeddhistisch tempel op hoger gelegen terrein met traditionele Japanse architectuurelementen, gekenmerkt door houten constructies en donkere hellende pannendaken. De plaats vertoont klassiek vakmanschap en details die typisch zijn voor tempels in deze regio.

Volgens de overlevering stichtte de monnik Tokuitsu Daishi uit Kyoto de Saikoin in 807, het tweede jaar van het Daido-tijdperk. Oorspronkelijk was het een tempel van de Hosso-school, in de Kamakura-periode werd het Shingon en later Tendai. De hoofdhalle brandde in 1777 af en werd in 1791 herbouwd.

De hoofdhalle, in 1791 herbouwd na een brand in 1777, is een kake-zukuri-constructie op talrijke palen in een steile rotswand, waardoor hij de naam „Kiyomizu-dera van Kanto” kreeg; hij is een materieel cultuurgoed van de prefectuur. De honzon is een uit natuursteen gehouwen Kannon met paardenhoofd. Een meer dan 5 m hoog staand houten Kannon-beeld, vroeger bewaard in de Hase-dera van Yoshio, is eveneens cultuurgoed van de prefectuur, en de tempelklok is door de stad Ishioka aangewezen.

Je kunt de tempel bereiken per voet of met de bus vanuit het dichtstbijzijnde treinstation, met regelmatige verbindingen gedurende de hele dag. De terreinen zijn gemakkelijker te bezoeken tijdens de maanden met milder weer.

De hoofdhal, na een brand in 1777 herbouwd in 1791, staat op een steile rotswand die door talrijke pilaren wordt gestut, in de stijl die kake-zukuri of podiumbouw heet. Door de gelijkenis met de hoofdhal van de Kiyomizu-dera in Kyoto kreeg hij de bijnaam 'Kiyomizu van Kanto'. Hij is een materieel cultuurgoed van de prefectuur.