Miwa-jinja, Fuefuki, Shinto-schrijn in Japan

Miwa-jinja is een shinto-heiligdom in de wijk Ninomiya in Fuefuki, prefectuur Yamanashi, en de ninomiya (tweede schrijn) van de provincie Kai. Het is gewijd aan Ōmononushi-no-kami en gebouwd in nagare-zukuri-stijl, met een gebogen dak dat zich over de haiden uitstrekt. Een staand houten beeld van Ōmononushi uit de Heian-periode is aangewezen als Belangrijk Cultureel Erfgoed.

Volgens de overlevering van het heiligdom in de archieven van de heiligdommen en tempels van de provincie Kai werd het gesticht toen Shiomi no Sukune, hoofd van de provincie Kai, tijdens de regering van keizer Keikō de godheid van het Ōmiwa-heiligdom in Yamato uitnodigde. De eerste schriftelijke vermelding staat in een entry uit 863 in het Nihon Sandai Jitsuroku, toen het de vijfde rang kreeg; later ontving het van keizer Ichijō de titel Tweede Heiligdom (Ninomiya). In 1479 werd het getroffen door gevechten tijdens de invasie van Kai door de Ōi-clan uit Saku, en later kreeg het landschenkingen en vrijstellingen van Takeda Shingen.

De naam van het heiligdom, Miwa-jinja, komt van de godheid Ōmononushi, vereerd in het Ōmiwa-heiligdom in Nara, vanwaar hij ritueel werd overgebracht. Het heiligdom is de ninomiya (tweede heiligdom) van de provincie Kai, en de naam van de wijk Ninomiya is daarvan afgeleid. Het voorjaarsfeest toont de eigen Ōdai Kagura van het heiligdom, een repertoire van twintig dansen dat begon in de Genroku-periode en in 1754 nieuw leven werd ingeblazen.

Het heiligdom staat in de wijk Ninomiya in het noordwesten van de vroegere gemeente Misaka, aan de oostrand van het Kofu-bekken; verder oostelijk ligt de wijk Oyama met het Kinehashi-heiligdom, dat als bergheiligdom van Miwa dient. Het voorjaarsfeest valt op de eerste zondag van april: de mikoshi wordt naar het Kinehashi-heiligdom gedragen en de dansen gaan door tot hij terugkeert. Op 8 februari vindt de yudate-rite plaats.

Het heiligdom bewaart het Tenbun Nenjū Ninomiya Saireichō, een feestregister van 75 bladen dat op 1575 wordt gedateerd. Het vermeldt data, kosten en dragers van de riten uit oorlogstijd en noemt de zeevruchten die toen werden geserveerd: bonito, sōdagatsuo, sardines en abalone, een bewijs dat zeewaar het binnenland van Kai bereikte.