Shirako-jinja, Shinto-schrijn in Japan

Shirako-jinja is een klein shintoïstisch heiligdom gebouwd in de Shinmei-zukuri-stijl met traditionele houten constructies en een rietgedekt dak. Schone lijnen en eenvoudig ontwerp worden aangevuld met stenen lantaarns langs het pad, wat een ruimte creëert die wordt gedefinieerd door zorgvuldig vakmanschap en natuurlijke materialen.

De stichting van het heiligdom wordt gedateerd op 1048, toen de kami Onamuchi-no-mikoto uit Yato werd uitgenodigd en hier werd vereerd. In 1126 werd voor de kust een witte slang op een witte schildpad gezien, die als kami werd vereerd; in 1147 werd het heiligdom verplaatst naar de huidige locatie op de Nabakidai in de wijk Seki. Het was beschermheiligdom van de twaalf dorpen van Nabaki, kreeg in 1708 de rang sho-ichi-i en de naam Shirako Daimyojin, en werd na de Meiji-restauratie omgedoopt tot Shirako-jinja.

Het heiligdom vereert een witte slang als heilig dier, volgens de legende uit 1126 van een witte slang die zich op een witte schildpad voor de kust kronkelde. Het voorjaarsfeest omvat een zeldzaam rijstverplantingsritueel binnenshuis, het Otaue-sai, uitgevoerd door priesters, planters en zangers; het is een immaterieel folkloristisch cultuurgoed van Shirako.

Het heiligdom ligt op 8 minuten lopen van de bushalte Shirako Chuo Kominkan-mae, bediend door bussen van Kominato Railway vanaf station Honno (JR Sotobo-lijn). De in 1762 herbouwde hoofdhal staat op het terrein en het heilige bos is aangewezen als natuurmonument. Een bezoek is te combineren met een stop aan de nabijgelegen kust.

De witte slang die dorpelingen in 1126 op een witte schildpad voor de kust zagen, wordt hier nog steeds vereerd: het heiligdom houdt haar als heilig dier, en het verhaal verklaart de verhuizing van de locatie naar Nabakidai in 1147 na ziekten en rampen in Shirako.