Yunotsu Onsen, Traditioneel openbaar bad in Oda, Japan

Yunotsu Onsen is een kuuroordwijk in Yunotsu-chō, Ōda, waar het badgedeelte van de haven van Yunotsu bergopwaarts loopt. Twee openbare badhuizen, Motoyu Senyaku-yu en Yakushi-yu, liggen dicht bij elkaar maar gebruiken gescheiden bronnen; een derde, Obama Onsen Saichi-no-yu, staat bij station Yunotsu. In juli 2004 werd de wijk aangewezen als beschermd gebied van traditionele gebouwen, als eerste badplaats van die aard.

De nederzetting ontwikkelde zich tijdens de Edo-periode toen nabijgelegen zilvermijnen van Iwami Ginzan welvaart naar de regio brachten en de vraag naar baden als rustplek voor mijnwerkers en handelaren toenam. De waardering voor de genezende eigenschappen van het water maakte de baden eeuwenlang een belangrijk onderdeel van de regionale economie.

De naam Yunotsu wordt geschreven met tekens die "haven van heet water" betekenen, een herinnering aan de tijd dat zilver uit Iwami Ginzan in de haven van Yunotsu werd verscheept. Twee openbare baden, Motoyu Senyakuyu en Yakushiyu, liggen dicht bij elkaar maar gebruiken gescheiden bronnen. In 1974 draaide Shochiku hier de film Otoko wa Tsurai yo: Torajiro Koiyatsure.

De badstraat loopt van de haven van Yunotsu omhoog richting de heuvels, ongeveer 15 minuten lopen van station Yunotsu aan de San'in-hoofdlijn; de stadsbus van Ōda doet er circa 8 minuten over. In de gemeenschapsbaden gaat men zonder badkleding, zoals in elke Japanse sento. De twee bronnen liggen dicht bij elkaar maar het water verschilt, en Motoyu Sengyokuyu kreeg bij de verbouwing van 2020 een koeler bad.

De badwijk van Yunotsu werd in juli 2004 als eerste onsen-gebied van Japan aangewezen als belangrijk beschermd district van traditionele gebouwen. De badhuizen worden gevoed door twee aparte bronnen op enkele meters van elkaar: Motoyu Sengyokuyu gebruikt de oude bron, terwijl Yakushiyu een bron benut die na de aardbeving van Hamada in 1872 opkwam en daarom ook Jinsenyu, de aardbevingsbron, heet.