Pontile di Ostia

De Pontile di Ostia is een pier die zich ongeveer 150 meter in zee uitstrekt en bezoekers een plek biedt om te wandelen en uit te kijken. Aan het einde bevindt zich een ronde platform van ongeveer 20 meter breed met een groot steenpatroon in de vorm van een windoos als centraal punt.

De Pontile di Ostia werd in 1940 gebouwd als onderdeel van een plan om Rome beter met de kust te verbinden en strandactiviteiten te bevorderen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het beschadigd door Duitse troepen, maar het werd in 1982 uitgebreid herbouwd.

De Pontile di Ostia vertegenwoordigt Romes verbinding met de zee en dient als ontmoetingsplek voor inwoners en bezoekers. De manier waarop mensen het vandaag gebruiken, van rustige wandelingen tot avondvergaderingen, toont het belang van kustgebieden in het dagelijkse leven.

De pier is toegankelijk en goed onderhouden, wat hem geschikt maakt voor de meeste bezoekers. De late middag biedt de beste ervaring, met zachtere licht en minder drukte, hoewel het gebied levendiger wordt tijdens de zomermaanden.

De pier diende als filmlocatie voor verschillende films, waaronder scènes uit 'Amore tossico' uit 1983, wat zijn plaats in de lokale culturele herinnering versterkte. Deze filmische connectie heeft de pier gevestigd als symbool van het kustleven in de buurt van Rome.