Tor Boacciana, Middeleeuwse toren in Ostia Antica, Rome, Italië.

Tor Boacciana is een bakstenen toren op de rechteroever van de Tiber, ongeveer 4 km van de monding, op de grens tussen Rome en Fiumicino. De basis bestaat uit Romeinse keizerlijke resten, waarschijnlijk een vuurtoren of wachttoren uit de 2e eeuw, zoals stempels op de bakstenen aangeven; het bovenste deel dateert uit de 12e eeuw. De toren staat naast de Ponte della Scafa.

De basis van de toren bestaat uit Romeins keizerlijk baksteen, waarschijnlijk de resten van een vuurtoren of uitkijktoren uit de 2e eeuw die met Portus verband hield, zoals baksteenstempels aangeven. Het bovenste deel werd rond de 12e eeuw gebouwd, mogelijk de ‘mooie maar eenzame toren’ die Richard Leeuwenhart tijdens de Derde Kruistocht zag. Gerestaureerd in 1406 onder Innocentius VII en in 1420 onder Martinus V, diende hij van 1562 tot 1568 als pauselijk douanekantoor, tot dit naar Tor San Michele verhuisde.

De naam komt waarschijnlijk van de familie Bovazzani, in de bronnen Bobazani genoemd, die het gebouw bezat; een lid genaamd Cencius had een kasteel in de buurt, waarvan de toren het overblijfsel zou zijn. De nabije brug heet Ponte della Scafa naar de veerman Tancredi Chiaraluce, die met een "scafa" de Tiber overstak en in de toren woonde, waar hij een rustplaats voor reizigers en jagers inrichtte.

De toren is bereikbaar via de Via di Tor Boacciana en ligt dicht bij de luchthaven van Fiumicino en de moderne brug Ponte della Scafa. Bezoekers moeten van tevoren controleren of het terrein open is, omdat het soms wordt bezocht als onderdeel van rondleidingen door Ostia Antica.

De naam van de toren komt waarschijnlijk van de familie Bovazzani, die hem bezat; een lid genaamd Cencius had een kasteel in de buurt, waarvan de toren het overblijfsel zou zijn. Begin 1800 werd hij verhuurd aan veerman Tancredi Chiaraluce, die met een „scafa” de Tiber overstak en er een rustplaats voor reizigers en jagers inrichtte.