Masroor Temples, Hindoe tempelcomplex uitgehouwen in rots in district Kangra, India

De Masroor-tempels zijn een in rots gehouwen hindoeïstisch complex uit het begin van de 8e eeuw in de Kangra-vallei, Himachal Pradesh, gericht op het noordoosten naar het Dhauladhar-gebergte. De hoofdtempel met vierkant grondplan ligt in een mandala van kleinere heiligdommen, alle uitgehouwen uit één monolitische rots met shikhara's en een heilig waterbekken. Drie ingangen liggen op het noordoosten, zuidoosten en noordwesten, waarvan twee onvoltooid.

Het complex werd in de eerste helft van de 8e eeuw gebouwd in de Nagara-stijl van Midden-India, die Michael Meister verbindt met het mecenaat van koning Yasovarman. Henry Shuttleworth bracht de tempels in 1913 onder de aandacht en Harold Hargreaves van de Archaeological Survey of India onderzocht ze in 1915. Het plan was ambitieuzer dan wat bewaard bleef: twee van de drie ingangen zijn onvoltooid, een vierde werd begonnen en verlaten, en veel beeldhouwwerk ging verloren, vermoedelijk door aardbevingen.

Het complex is gewijd aan de tradities van Shiva, Vishnu, Devi en Saura; de reliëfs tonen vedische en puranische goden en friesen vertellen legenden uit hindoeteksten. De naam Masrur komt van het plaatselijke woord voor het heilige waterbekken naast de schrijnen, waarin de lagere beeldhouwwerken weerkaatsen.

De plaats ligt op een verhoogde locatie met goed uitzicht op het omringende landschap, en privévervoer is nodig omdat openbare bussen zelden het gebied bereiken. Draag stevige schoenen bij het bezoeken, want lopen op de uitgehouwen stenen oppervlakken vereist vaste voeten op oneven grond.

Het complex werd in 1913 voor het eerst gemeld door Henry Shuttleworth en in 1915 onderzocht door Harold Hargreaves van de Archaeological Survey of India. Hargreaves noteerde dat een vierde ingang was gepland en begonnen; latere opgravingsteams negeerden dit, wat in vroege rapporten tot een verkeerde identificatie van de plek leidde.