Tuat

Tuat is een oasestreek in centraal Algerije die zich uitstrekt langs de oostelijke zijde van Wadi Messaoud tussen zandige woestijnformaties. Het gebied wordt gevoed door ondergrondse waterbronnen uit diepe aquifers die een ketting van nederzettingen en bebouwde landen ondersteunen.

De regio werd door reizigers in de 14e eeuw gedocumenteerd en diende als belangrijk handels- en nederzettingspunt in de woestijn. Het belang ervan lag in de controle van waterbronnen die gemeenschappen toestonden in dit extreme klimaat te overleven.

Het netwerk van foggaras, traditionele ondergrondse kanalen, transporteert water van diepe aquifers naar de akkergronden. Deze irrigatiesystemen vormen het hart van hoe gemeenschappen landbouw bedrijven en hun leven organiseren in de oases.

Bezoekers moeten zich voorbereiden op extreme hitte en droge omstandigheden, aangezien het gebied diep in de woestijn ligt. Het beste moment om te bezoeken is tussen oktober en april wanneer de temperaturen gematigder zijn.

De regio werd vanaf de jaren 2000 een plaats voor moderne hulpbronnenwinning toen internationale energiebedrijven aardgasprojecten onder de grond ontwikkelden. Dit weerspiegelt een verschuiving tussen traditionele landbouw en hedendaags industrieel gebruik van ondergrondse hulpbronnen.