Dom van Xanten, Gotische kathedraal in Xanten, Duitsland.

St. Viktor, in de volksmond de Dom van Xanten, is een gotische kerk met twee westtorens van 72 en 74 meter hoog, de linker iets voor de rechter, beide bekroond met donkergrijze kegelspitsen. Het schip telt vijf beuken en heeft geen transept of kooromgang, waardoor de lengte ononderbroken is; aan het koor sluiten twee paren kapellen aan. Een stenen doksaal met maaswerk staat voor het koor en zijn hoge glasramen.

De eerste steen van het huidige gebouw werd op 22 augustus 1263 gelegd door aartsbisschop Konrad von Hochstaden en zijn broer Friedrich, proost van het aartsdiakonaat Xanten. Het gotische oostdeel was in 1437 gereed, het westdeel tussen 1483 en 1519, en de Heilige-Geestkapel werd in 1544 gewijd, waarmee 281 jaar bouwtijd eindigde. De kerk staat boven graven uit de 4e eeuw; een bij opgravingen gevonden cella memoriae werd voor twee andere begravenen gebouwd, niet voor Viktor. Het stift werd in 1802 onder Napoleon geseculariseerd.

De naam ad Sanctos, ‘bij de heiligen’, ging van het kanunnikenstift over op de aangrenzende stad en werd de huidige plaatsnaam Xanten. De kerk bewaart het graf van Victor en gedenkplaatsen van moderne martelaren, en blijft een bedevaartsoord. De Stiftsbibliothek is een van de belangrijkste kerkelijke bibliotheken van de Nederrijn.

De hoofdingang bestaat uit de drie terugspringende portalen aan de voet van de westgevel; het interieur strekt zich in de lengte uit tot het stenen doksaal en het koor. De kruisgang met zijn spitsboogarcaden ligt aan de noordzijde. De torens zijn 72 en 74 meter hoog, waardoor de westgevel het best van enige afstand op het domplein te zien is.

Ondanks de titel Dom, die normaal gesproken een bisschoppelijke zetel aangeeft, was deze kerk nooit de belangrijkste zetel van een diocees. Deze bijzonderheid maakt het een voorbeeld van hoe kerkelijke naamgevingsconventies niet altijd de werkelijke status weerspiegelen.