Alte Pfarrkirche St. Martin, Voormalige parochiekerk in Moosach, München, Duitsland

De Alte Pfarrkirche St. Martin is een stenen kerk uit de 12e en 13e eeuw, met Romaanse resten in de apsis en de toren. Rond 1500 werd ze in laatgotische stijl uitgebreid. Binnen toont het koorfresco van Franz Leopold Hager (1763) de hoofdman van Kafarnaüm, en het schipfresco van Johann Martin Heigl (1758) Sint-Maarten voor de Drievuldigheid.

Een houten kerk op deze plek wordt voor het eerst in 815 vermeld als eigen kerk van graaf Cundhart. Het huidige stenen gebouw dateert uit de 12e en 13e eeuw en is daarmee de oudste bewaarde kerk van München. Rond 1500 werd ze in laatgotische stijl gemoderniseerd; tijdens de Dertigjarige Oorlog werd ze afgebroken en tijdelijk als paardenstal gebruikt. In 1909 werd ze een zelfstandige parochie, en na de inlijving van Moosach bij München in 1913 werd begin jaren 1920 de grotere nieuwe Sint-Martinuskerk bij het huidige Chemnitzer Platz gebouwd.

De kerk is gewijd aan de heilige Martinus, wiens figuur in bisschopsgewaad op het hoofdaltaar staat en in het plafondfresco van Johann Martin Heigl uit 1758, waar hij voor de Drie-eenheid ten behoeve van de kerkstichters pleit. De linker zijkapel bevat een barokke Anna-groep, mogelijk gesneden door de Münchener beeldhouwer Tobias Bader.

De kerk staat aan het Moosacher St.-Martins-Platz, waar de oude dorpskern de moderne stratenlay-out raakt. Als voormalige parochiekerk is zij niet meer de zetel van de plaatselijke parochie en daarom niet altijd open; informeer vooraf naar de openingstijden. Het interieur is klein, met de Annakapelle links van het schip en de twee zijaltaren aan weerszijden van het koor.

Op de altaartafel van het rechter zijaltaar staat de oudste in Duitsland bewaarde kopie van de Zwarte Madonna van Einsiedeln, gemaakt rond 1700. De kerk bezit ook een orgel uit 1997 van Josef Maier en een preekstoel die de herinrichting van de 17e eeuw overleefde.