Nanluoguxiang

Nanluoguxiang is een smalle steeg van 800 meter lang in Dongcheng met traditionele grijze muren en dakpannen van woonhoven die aan beide zijden een netwerk van acht parallelle hutongs vormen. Het voetgangerverkeer domineert deze ruimte, terwijl voertuigen zelden de onderling verbonden steegjes binnendringen.

De steeg ontstond tijdens de bouw van de stad Dadu onder de Yuan-dynastie rond de 13e eeuw als onderdeel van het rasterstedelijk plan. De huidige naam werd gegeven tijdens de Qing-dynastie in de 18e eeuw, waarbij de oude nederzetting met haar geografische en culturele identiteit werd verbonden.

De naam verwijst naar een voormalige zijdebomentuin en een nabije heuvel, termen uit de Mongoolse oorsprong van deze plaats. Vandaag bevolken ambachtslieden, eigenaren van thehuizen en jonge creatieven de steegjes, waarbij zij traditionele gewoontes in stand houden terwijl zij nieuwe energie aan het dagelijks leven brengen.

Verken deze plaats te voet om er volledig van te genieten, omdat de smalle steegjes niet voor voertuigen geschikt zijn en vol zitten met cafés, winkels en ambachtswerkplaatsen. Het is het beste om vroeg in de ochtend of laat in de middag aan te komen om drukte te vermijden en beter licht te vinden.

De zestien zijhutongs en de hoofdsteeg hebben erkenning gekregen als een van de eerste 25 beschermde historische gebieden van Peking in 1990, waardoor het een van de langst beschermde hutongnetwerken in de stad is. Deze vroege aanwijzing zette een precedent voor het behoud van andere traditionele wijken.