Feiying Pagoda, Boeddhistische pagode in Huzhou, Zhejiang, China

De Feiying-pagode is een bakstenen en houten pagode in paviljoenstijl: een achthoekige buitenpagode met zeven verdiepingen, 55 meter hoog en 11 meter in diameter, omsluit een achthoekige stenen binnentoren met vijf verdiepingen, tegenwoordig 15 meter hoog. De buitenpagode heeft op de tweede tot en met vierde verdieping galerijen die door dougong-konsolen worden gedragen; de stenen binnentoren rust op een Xumizuo-voetstuk met reliëfs van lotusbloemen en leeuwen.

De binnentoren werd tussen 884 en 894 na Christus gebouwd door een monnik die zeven relikwieën en boeddhistische schatten uit Chang'an verzamelde. De buitentoren werd later toegevoegd, wat bescherming bood aan de oorspronkelijke structuur.

De naam Feiying komt uit de boeddhistische zin ‘sheli feilun, yingguang puxian’ (relikwieën vliegen als een wiel, stralend licht schijnt overal), gekozen nadat de buitenste houten toren was toegevoegd. De faam van de ‘pagode in de pagode’ leidde in 1005 tot de naamsverandering van de Shangcheng-tempel in Feiying-tempel. Let op de stichtersinscripties op de pilaren van de innerlijke stenen pagode.

De buitenste baksteen-houten toren heeft een trap langs de binnenmuur die naar de zeven verdiepingen voert, met rondlopende galerijen op de tweede tot en met vierde verdieping. De site heropende in juni 2009 na restauratie; over de toegangsprijs werd in april 2015 een openbare hoorzitting gehouden door de ontwikkelingscommissie van Huzhou.

Bij de restauratie van 1982-1986 vonden arbeiders in de muur van de buitenste pagode een uiteengevallen soetra-doos van zwart gelakt hout met parelmoerinleg. Er zaten een beschadigd exemplaar van de Lotussoetra en 566 Zhouyuan Tongbao-munten in, alle gedateerd in de Vijf Dynastieën.