Silla de Felipe II, bewerkte granietrots in San Lorenzo de El Escorial, Spanje

De Silla de Felipe II is een geheel van getrapte platforms en zitplaatsen die rechtstreeks uit een granieten rotsblok, Canto Gordo genaamd, zijn gehouwen op de noordelijke helling van de Machota Alta aan de voet van Las Machotas. Het hoofdgedeelte kijkt noordwaarts naar het klooster van El Escorial en telt drie stenen zitplaatsen, gescheiden door twee armleuningen; twee andere eenheden zijn kale platforms die via in de rots gehouwen trappen bereikbaar zijn. Het lichtgrijze graniet is ruw en vertoont korstmosvlekken.

Volgens de overlevering volgde Filips II van deze granieten platforms en zetels tussen 1563 en 1584 de bouw van het klooster van El Escorial. In 1999 bepleitte Alicia M. Canto van de Universidad Autónoma de Madrid een pre-Romeins Vettonisch altaar, mogelijk voor dierenoffers; in 2015 ondersteunde de vondst van een antropomorfe figuur en kleinere altaren in de buurt die these. Een derde hypothese plaatst het houwwerk in de 19e eeuw, als historistische reconstructie.

De naam berust op een overlevering, niet op een gedocumenteerd feit: Filips II zou van hieruit de bouw van het klooster (1563-1584) hebben gevolgd. Alicia M. Canto bracht de plek in 1999 in verband met een pre-Romeins Vettonisch altaar; in 2015 werden in de omgeving een antropomorfe figuur en kleinere altaren gevonden. Het schilderij van Luis Álvarez Catalá (1890) stond van 1925 tot 1939 op biljetten van honderd peseta's.

De locatie is bereikbaar via een gemarkeerd wandelpad vanaf de parkeerplaats La Herrería, dat een duidelijke route biedt. Het gebied is open en blootstelling aan winderige omstandigheden, dus draag weerbestendige kleding.

In 1890 schilderde Luis Álvarez Catalá La silla de Felipe II en El Escorial; het werk bezorgde hem de eerste medaille van de Premio Nacional de Bellas Artes en in 1891 goud in Berlijn. Het schilderij stond van juli 1925 tot april 1939 op de achterzijde van Spaanse bankbiljetten van honderd peseta.