Santa María la Real de las Huelgas, Cisterciënzer klooster in Valladolid, Spanje

Santa María la Real de las Huelgas is een cisterciënzerklooster in Valladolid. De kerk, tussen 1579 en 1599 gebouwd door Juan Ribero de Rada, Juan de Nates en Mateo de Elorriaga, heeft een eenbeukig schip van drie traveeën met een tongewelf met lunetten en een koepel boven de kruising. De vierkante kruisgang, in 1622 begonnen onder Francisco de Praves, heeft een stenen onderverdieping met rondbogen en een bakstenen bovenverdieping.

Koningin María de Molina schonk haar paleis in 1282 om dit klooster op te richten waar de cisterciënzerorde haar idealen kon uitvoeren. Het complex onderging schade tijdens conflicten met koning Alfonso XI in 1328.

Het klooster draagt de naam ‘las Huelgas’, naar de braakliggende gronden buiten de stadsmuur waar het paleis van María de Molina stond. Het hoofdaltaar, ontworpen door Francisco de Praves met beelden van Gregorio Fernández rond 1613, toont Christus die zich van het kruis losmaakt om Sint-Bernardus te omarmen. Het orgel uit 1706 van Juan Casado Valdivieso stond eerst in het koor.

Een actieve gemeenschap van cisterciënzer nonnen onderhoudt het klooster en vervolgt hun dagelijkse tradities ter plaatse. Openingstijden kunnen variëren afhankelijk van het schema van de gemeenschap, dus het is raadzaam van tevoren te controleren voordat u een bezoek plant.

Het enige overgebleven mudéjar-bouwwerk in Valladolid is een bakstenen poort met een spits hoefijzerboog, waarvan wordt aangenomen dat hij toebehoorde aan het paleis van María de Molina. In de 15e en 16e eeuw diende hij als klokkentoren van de nabijgelegen kerk La Magdalena.