Convent of Las Descalzas Reales

Het Klooster van Las Descalzas Reales is een barok gebouw met een neoclassieke kerk waarvan het binnenste één schip heeft met een tonnengewelf en een koepel op pendentieven. De structuur werd gebouwd met bakstenen op een stenen basis en omvat een vierkante kloostergang met twee niveaus van bogen die het religieuze complex vormen.

Gesticht in 1550 in Villalcázar de Sirga, verplaatste het klooster zich in 1552 naar Valladolid met steun van graaf Oscorno. Koning Filips III verleende later zijn patronaat aan de gemeenschap en consolideerde haar positie in de stad.

De naam verwijst naar de Barevoets Arme Klarissen, nonnen die een strengere regel volgen dan in andere kloosters. De kleine gemeenschap bepaalt nog steeds het geestelijke karakter van deze plek vandaag.

Het klooster wordt het beste overdag bezocht om de architecturale details en de kloostergang volledig te waarderen. Omdat het een actieve religieuze gemeenschap met slechts enkele bewoners is, moeten bezoekers stilte bewaren en beden respecteren.

Het hoofdaltaarstuk, gemaakt tussen 1610 en 1615, bracht meerdere kunstenaars samen om taferelen uit het leven van de Maagd Maria in een enkele compositie uit te beelden. De samenwerking van zo bekwame ambachtslieden resulteerde in een werk van opmerkelijke artistieke harmonie en detail.