Casa de Enrique Pérez Villaamil, Madrid

Casa de Enrique Pérez Villaamil is een Modernistische woongebouw in de Madrileense wijk Matute met golvende balkons voorzien van smeedijzeren leuningen en golvende stenen onderbouwen. Een achthoekige sectie van glas en ijzer aan de zijkant fungeert als een opvallende observatiepaviljoens geïntegreerd in de gevel.

Ingenieur Enrique Pérez Villaamil gaf architect Eduardo Reynals in 1906 opdracht om deze woning te ontwerpen, en de bouw werd voltooid in 1908. Het gebouw ontving in 2013 officieel erfgoedstatus via decreet.

Het gebouw herbergde een glasatelier dat gekleurde ramen met allegorische taferelen creëerde. Deze werken tonen de ambachtelijke tradities van de Spaanse decoratie uit het begin van de 20e eeuw.

Het gebouw bevindt zich in het Literaire Kwartier van Madrid dicht bij Plaza de Matute en is gemakkelijk zichtbaar vanaf de straat. Als beschermd monument kan het exterieur worden verkend en gefotografeerd, waardoor bezoekers de architectonische details kunnen waarderen zonder speciale toegang.

Het gebouw heeft een interne trap die de bovenste verdieping met een dakterras verbindt, waardoor een duplexregeling ontstaat die voor die tijd revolutionair was. Deze verticale opstelling tussen afzonderlijke niveaus was een ongebruikelijke oplossing in het vroege modernistische woningontwerp.